Bij 2-1 ondernam Thijs een schotpoging, die via de paal in het veld terugkwam. De contra van Amersfoort die daarop volgende deed ons de das om (3-1). Vervolgens kregen we een man minder (Ric!) en werd het zelfs 4-1. Ric maakte z’n foutje goed door uit een man meersituatie Jordy Stil met een strak schuin schot af te bluffen, 4-2, maar alweer een succesvolle contra van AZPC zorgde een minuut later voor 5-2, waarna een man meer van PSV mislukte, omdat het tijd was.
Dat het in de vierde periode door een echte Dorgelo-sprint die door geen AZPC-er kon worden bijgebeend 3-5 werd, leidde nog niet tot paniek aan Amersfoortse zijde. Maar, toen nog geen minuut later Jadranko de befaamde ‘aansluitingstreffer’ maakte, stond de hele staf van AZPC plotseling achter de 7-meter kegel. Dat wij het niet afmaakten lag vervolgens meer aan onszelf dan aan AZPC, dat echt puntverlies vreesde. Zelfs met een speler meer doorkomen in de laatste minuut leidde tot niets, omdat op de 2-meter door PSV een foutje werd gemaakt. Opnieuw verlies dus in een wedstrijd waar we echt kansen op meer hadden. Na een stevige start, waarin Matt weer uitstekend optrad, slaagde AZPC erin met 2-0 voor te komen. Een benutte strafworp van Rob was goed voor 2-1. De hele tweede periode domineerde PSV, we waren veelvuldig in balbezit, alleen we missen de slimheid om door gerichte acties een speler vrij te krijgen. Het stramien van eindeloos blijven passen en dan de 30 seconden regel zien naderen, leidt tot vaak onhandig en dus onnodig balverlies en in de contra kunnen we het niet altijd bijbenen.
Arie vertelde mij na afloop dat AZPC niet sterk speelde, maar dat PSV hem had verrast in positieve zin. ‘Het wegvallen van Joep wordt erg goed gecompenseerd door inzet en enthousiasme van de andere spelers’, stelde Arie. ‘Het zou jammer zijn als een team als dat van jullie niet behouden blijft voor de hoofdklasse’, sprak de oud-international tenslotte. ‘Het is namelijk leuk om tegen een team dat echt wil spelen aan te treden’.
